Blog

प्रस्तावना: फोटोमध्ये दिसलेली आत्मा?

कधी तुम्ही अशी ghost photo story ऐकली आहे का, ज्यात एका साध्या फोटोमध्ये मृत व्यक्ती पुन्हा दिसली? ही आहे त्याच्या मृत पत्नीचा फोटो एक अशी कथा, जिच्यात एका छायाचित्राने जिवंत आणि मृत यांच्यातील सीमारेषा पुसून टाकली.

ऑफिसमधले मित्र आणि एक साधी विनंती

मुंबईतील एका मोठ्या ऑफिसमध्ये दोन मित्र काम करत होते जोशी आणि देशमुख. जोशी हा छंदाने छायाचित्रकार होता. त्याच्याकडे एक जुना कॅमेरा होता आणि वेळ मिळेल तेव्हा तो लोकांचे फोटो काढायचा. एका दिवशी देशमुख म्हणाला, “जोशी, माझ्या बायकोचा आणि माझ्या भावाच्या बायकोचा एक फोटो काढून दे. आठवणीसाठी ठेवायचा आहे.” जोशी लगेच तयार झाला. फोटो काढणे म्हणजे त्याच्यासाठी आनंद आणि थरार दोन्ही होते.

तो दिवस जेव्हा फोटो घेतला गेला

रविवारी दुपार होती. सूर्यप्रकाश सुंदर पडला होता. जोशीने आपला कॅमेरा उघडला, नीट सेट केला आणि देशमुखच्या दोन्ही बायकांना व्हरांड्यात बसायला सांगितले. त्या दोघी हसत बसल्या. तो म्हणाला, “बस, आता हलू नका… फोटो काढतो.” फोटो क्लिक झाला. जोशीने फोटो प्लेट काळजीपूर्वक गुंडाळली आणि म्हणाला, “ही आज रात्री develop करतो, उद्या सकाळी तयार फोटो घेऊन येतो.”

गूढ फोटो आणि थरकाप उडवणारी Ghost Photo Story

दुसऱ्या दिवशी जोशी ऑफिसमध्ये आला, हातात फोटो होता, पण चेहऱ्यावर अस्वस्थता होती. त्याने फोटो टेबलावर ठेवला आणि विचारलं, “पहा ना, काही विचित्र वाटतंय का?” सगळे जवळ आले आणि फोटो पाहिला आणि क्षणभर थबकले. त्या फोटोमध्ये दोन नव्हे, तर तीन स्त्रिया दिसत होत्या. मधोमध एक तिसरी स्त्री उभी होती थोडी पारदर्शक, पण स्पष्ट.
तिच्या गळ्यात माळ होती, कानात झुमके, आणि उजव्या हाताच्या अंगठीच्या बोटात अंगठी. मागे खिडकीचे बार आणि त्यांच्या सावल्या तिच्या अंगावर जणू ती स्त्री धुक्यातून उमटली होती.

मृत पत्नीची ओळख आणि भीषण सत्य

जोशी घाबरून म्हणाला, “मी शपथ घेतो, फोटो काढताना तिथे फक्त दोनच स्त्रिया होत्या.” तेवढ्यात देशमुख आला. त्याने फोटो पाहिला आणि त्याचा चेहरा पांढराफटक झाला. “ही… माझी पहिली बायको आहे!” तो थरथरत म्हणाला. “ती आठ वर्षांपूर्वी मेली होती…” सगळ्यांच्या अंगावर काटा आला. देशमुखच्या डोळ्यात पाणी आलं. तो म्हणाला, “मृत्यूपूर्वी ती म्हणायची ‘माझा फोटो काढ ना… मला वाटतं मी जास्त दिवस जगणार नाही.’ पण त्या दिवशी तिच्या आईला आजारपणाचं वृत्त आलं आणि ती निघून गेली. दोन आठवड्यांनी ती प्रसूतीदरम्यान मरण पावली… बाळही वाचलं नाही.”

फोटोमागचं गूढ: आत्मा की प्रकाशछटा?

देशमुखने सांगितलं, “ती शेवटच्या वेळी ज्या दागिन्यांमध्ये निघाली होती तोच हार, तेच झुमके सगळं फोटोमध्ये आहे.” सगळ्यांनी फोटो नीट पाहिला. जोशीने फोटो प्लेट तपासली नवीन प्लेट, नीट कॅमेरा, तोच developer, कुठेही double exposure नव्हता. तरीही त्या फोटोमध्ये ती तिसरी स्त्री होती एकदम जिवंत, पण जणू धुक्यातून दिसणारी. हीच ती ghost photo story जी नंतर संपूर्ण ऑफिसमध्ये चर्चेचा विषय बनली.

लोकांच्या प्रतिक्रिया आणि फोटोचं भविष्य

फोटो देशमुखच्या घरी नेला गेला. त्याच्या दुसऱ्या बायकोने आणि वहिनींनी पाहिला. वहिनी घाबरून म्हणाल्या, “ही तर पहिली वहिनी आहे!” त्यांनी तिचे जुने दागिने दाखवले तेच तेच. त्या फोटोबद्दल शहरभर चर्चा सुरू झाली. लोकांना तो फोटो पाहायचा होता, पण देशमुख आणि जोशी दोघांनीच नकार दिला. देशमुख म्हणाला, “हा फोटो मी कोणालाही देणार नाही. ही माझ्या मृत पत्नीची आठवण आहे… कदाचित तिचा आत्मा शेवटचा निरोप द्यायला आला असेल.”

शेवटचा निरोप आणि शांत आत्मा

त्या दिवसानंतर ती मृत बाई कधी दिसली नाही. देशमुखाने तो फोटो एका लाकडी फ्रेममध्ये बसवून घरात ठेवला. फोटो पाहिलेल्या लोकांच्या मते, त्या स्त्रीचा चेहरा धूसर होता, पण चेहऱ्यावर शांत हसू आणि डोळ्यांत अनोखी ओढ होती जणू ती जग आणि मृत्यूच्या सीमारेषेवर उभी होती.

शेवटचा प्रश्न: सत्य की भ्रम?

कथा इथे संपते, पण प्रश्न मात्र आजही उरतो ती खरोखर देशमुखाच्या पहिल्या पत्नीची आत्मा होती का फक्त प्रकाशाचा गूढ खेळ? कधी कधी काही छायाचित्रं आपण पाहत नाही…
ती आपल्याकडे पाहतात. आणि अशाच एका ghost photo story मध्ये कदाचित आपल्यालाही काही दिसेल, जे डोळ्यांना नाही पण आत्म्याला जाणवतं.

Disclaimer: ही कथा काल्पनिक असून केवळ मनोरंजनासाठी आहे.